MACEDONIAN WINGS

Η τύχη μάς έχει τους Έλληνες
πάντοτε ολίγους…

Στρατηγός Μακρυγιάννης (1794-1864)

110 χρόνια πριν

Κωστῆς Παλαμᾶς
Απόσπασμα από την Ἀποκριτικὴ Γραφή, Ποιητική συλλογή Η Πολιτεία και η Μοναξιά, Μάιος 1908

Ἡ Πολιτεία λωλάθηκε, κι ἀπόπαιδα τὰ κάνει
τὸ Νοῦ, τὸ Λόγο, τὴν Καρδιά, τὸν Ψάλτη, τὸν Προφήτη·
κάθε σπαθί, κάθε φτερό, κάθε χλωρὸ στεφάνι,
στὴ λάσπη. Σταῦλος ὁ ναός, μπουντρούμι καὶ τὸ σπίτι.

Ἀπὸ θαμποὺς ντερβίσηδες καὶ στέρφους μανταρίνους
κι ἀπὸ τοὺς χαλκοπράσινους ἡ Πολιτεία πατιέται.
Χαρὰ στοὺς χασομέρηδες! Χαρὰ στοὺς ἀρλεκίνους!
Σκλάβος ξανάσκυψε ὁ ῥωμιὸς καὶ δασκαλοκρατιέται.

Γύρω μου ἀδιάφοροι κι ὀχτροί, και οὐρλιάζουνε μπροστά μου,
κ’ ἐμέ μ’ ἀδράχνει ἕνας θυμὸς κ’ ἕνας σκοπός μὲ πάει·
κ’ ἕνα παλιὸ τραγούδι μου μέσ’ ἀπ’ τὴ θάλασσά μου
ξανάρχεται στὰ χείλη μου, κῦμα κι ἀφρός, καὶ σπάει:

Δὲν ἔχεις, Ὄλυμπε, θεούς, μηδὲ λεβέντες ἡ Ὄσσα,
ραγιάδες ἔχεις, μάννα γῆ, σκυφτοὺς γιὰ τὸ χαράτσι,
κούφιοι καὶ ὀκνοὶ καταφρονοῦν τὴ θεία τραχιά σου γλώσσα,
τῶν Εὐρωπαίων περίγελα καὶ τῶν ἀρχαίων παλιάτσοι.

Καὶ δημοκόποι Κλέωνες καὶ λογοκόποι Ζωΐλοι,
καὶ Μαμμωνᾶδες βάρβαροι, καὶ χαῦνοι λεβαντίνοι.
λύκοι, ὦ κοπάδια, οἱ πιστικοὶ καὶ ψωριασμένοι οἱ σκύλοι
κ’ οἱ χαροκόποι ἀδιάντροποι καὶ πόρνη ἡ Ρωμιοσύνη!

Recommended Posts